ბავშვი 44

ბავშვი 44

ბავშვი 44
ავტორი: ტომ რობ სმიტი
გამომცემლობა: Palitra L Publishing / გამომცემლობა პალიტრა L
სერია: TOP თრილერი

წიგნი, რომელსაც ვერ მოწყდებით!

ადრე უკვე დავწერე და ახლაც გავიმეორებ, რომ TOP თრილერის სერიის ყველა წიგნი ძალიან მომეწონა და ეს ერთ-ერთი საუკეთესო წიგნების სერიაა, რაც პირადად მე მინახავს და წამიკითხავს. ყველა წიგნი ერთმანეთზე უკეთესია, მაგრამ ამ წიგნს მაინც გამოვარჩევდი.

“ბავშვი 44” განსაკუთრებული ნაწარმოებია ძალიან ბევრი მიზეზის გამო. ის აღწერს საბჭოთა რეჟიმის აბსურდული სისასტიკის ისეთ დეტალებს, რომელიც აქამდეც ვიცოდით, მაგრამ რატომღაც მივიწყებული გვაქვს, ახალი თაობის უდიდეს ნაწილს კი წარმოდგენაც არ აქვს. წიგნს საფუძვლად 1980-იან წლებში საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე მოქმედი სერიული მკვლელის, ანდრეი ჩიკატილოს, ამბავი უდევს საფუძვლად, მკვლელის რომელმაც 50-ზე მეტი ქალი და ბავშვი იმსხვერპლა. მიუხედავად იმისა, რომ მოქმედება წიგნში 1950-იან წლებშია გადატანილი, წიგნი ამით მხოლოდ გაუმჯობესდა. უკეთესად გამოჩნდა სისტემის მიერ ხალხის ჩაგვრა და სახელისუფლებო ინტრიგები.

ლევი, მთავარი პერსონაჟი, “МГБ”-ს (სახელმწიფო უსაფრთხოების სამინისტრო) ერთ-ერთი საუკეთესო ოფიცერია, ომის გმირი, რომლის ფოტოებიც საბჭოთა გაზეთებს ამშვენებდა. აგენტი, რომელიც დაუფიქრებლად ასრულებდა სისტემის დავალებებს და არასოდეს სვამდა კითხვებს. არასოდეს ეპარებოდა ეჭვი. აგენტი, რომელმაც უამრავი ადამიანი გაწირა, დაახვრეტინა, გადაასახლებინა. და აი დადგება დღე, როდესაც ის თვითონ იქცევა სისტემის სამიზნედ, ზუსტად იმ სისტემის, რომელსაც ყველაფერი შესწირა და რომლის სიმართლისაც ბრმად სწამდა. წიგნში ძალიან კარგად ჩანს, თუ რაოდენ დაუცველი იყო აბსოლუტურად ნებისმიერი ადამიანი, როდესაც ის მოძალადე სისტემის სამიზნე ხდებოდა. ქვეყანაში, სადაც გამთენიისას კარზე კაკუნი, ცხოვრების დასასრულს ნიშნავდა.

ცოლს, რაისას, ჯაშუშობას აბრალებენ და ლევის ერთგულების შესამოწმებლად სთავაზობენ, ცოლი დააბეზღოს. სწორედ აქ იწყება აგენტის ფასეულობათა მსხვრევა. ამ დროიდან ლევის თავში უამრავი კითხვა იწყებს ტრიალს. ლევს უწევს არჩევანის გაკეთება – გადაირჩინოს თავი და დააბეზღოს ცოლი, რომელსაც ჯაშუშობას აბრალებენ, თუ დაიცვას ცოლი და წავიდეს სისტემის წინააღმდეგ. ის ამ უკანასკნელს ირჩევს და მათ გადასახლებაში უკრავენ თავს. სწორედ გადასახლებაში აღმოაჩენს ლევი რამდენიმე ბავშვის გვამს. იგი მკვლელის ხელწერის მსგავსებით მკვლელობებს ერთმანეთთან აკავშირებს და იწყებს საზარელი საქმის გამოძიებას. თუმცა ყოფილი აგენტი კიდევ ერთ სისტემურ აბსურდს წააწყდება: არანაირი “საქმე” არაა აღძრული, სისტემისთვის არანაირი მკვლელი არ არსებობს, არანაირი მკვლებობები არ მომხდარა, არავითარი სერიული მანიაკი მკვლელი არ არსებობს, ამ კვლელობებს ერთმანეთთან არანაირი კავშირი არ აქვს. საბჭოთა მახინჯი სისტემა არ აღიარებს დანაშაულის სიმრავლეს! მკვლელობები და კრიმინალი ხომ კაპიტალიზმის ავადმყოფობაა! საბჭოთა კავშირში, “მუშების სამოთხეში”, დანაშაულს აბა ვინ ჩაიდენდა? შესაბამისად არც მკვლელი არსებობს და არც დანაშაულები! უდანაშაულო ბავშვების გვამებს პოულობენ ყველგან, მოსახლეობა პანიკაშია, ძალოვანი სტრუქტურები კი არარსებული ჯაშუშებისა და ხალხის მტრების დევნით არიან დაკავებულები. მიუხედავად იმისა, რომ ლევი თვითონ არის სისტემის სამიზნე და თვითონ არის დევნილის როლში, ის იწყებს მკვლელის დევნას. ის ერთდროულად მსხვერპლიცაა და მადევარიც.

ძალიან დამაინტრიგებელი წიგნია და, რაც მთავარია, ძალიან რეალისტური. პირობას გაძლევთ, ამ თრილერის კითხვისას წიგნიდან თავს ვერ აწევთ. მიუხედავად იმისა, რომ ლევი არაადამიანური აგენტი იყო და სისტემის დავალებების უპირობო შემსრულებელი, თქვენ აუცილებლად გახდებით მისი გულშემატკივარი. ის პიროვნულ ტრანსფორმაციას განიცდის. ეს ყველაფერი კი იწყება შეკითხვების დასმით და აღიარებით. ცალკე ხაზია ასევე მისი ურთიერთობა ცოლთან, რომელიც არანაკლებ საინტერესოდ არის აღწერილი, როგორ იცვლება მათი ურთიერთობა ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე.

მინდა, რომ კიდევ ბევრი დავწერო, მაგრამ მეშინია წიგნით დაინტერესებული მკითხველის “დასპოილერება”. წიგნი უფრო დიდ შთაბეჭდილებას მოახდენს თქვენზე, როდესაც გააცნობიერებთ, რომ წიგნში აღწერილი მჩაგვრელი და მოძალადე სისტემა ჩვეულებრივი რეალობა იყო რკინის ფარდის აქეთ მცხოვრები მოსახლეობისათვის.

პ.ს.
წიგნის მიხედვით გადაღებულია იგივე სახელწოდების მქონე ძალიან კარგი ფილმი – გარი ოლდმანისა და ტომ ჰარდის მონაწილეობით. ფილმის ჩვენება აკრძალეს რუსეთსა და საბჭოთა კავშირის ყოფილ რესპუბლიკებში. რუსეთის ამ ქმედებას სამწუხაროდ ქართული კინოთეატრებიც შეუერთდნენ და ფილმი პრემიერამდე ერთი დღით ადრე მოხსნეს აფიშებიდან. სამწუხაროდ, საბჭოთა კავშირის აჩრდილი კვლავ დააბოტებს ყველგან და კვლავაც არ აღიარებს მკვლელის არსებობას – ეს ხომ დასავლეთის ქვეყნებშია მკვლელობა და დანაშაული, აქ კი სტატისტიკა იდეალურია, დანაშაული არ არსებობს და “კრიმინალი შესანიშნავად გრძნობს თავს” 🙂

MiNi Library

facebook
goodreads

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s