ჯერ კიდევ ელისი

ჯერ კიდევ ელისი

ჯერ კიდევ ელისი
ავტორი: ლიზა ჯენოვა
გამლობა: გამომცემლობა “წიგნები ბათუმში” – “BOOKS IN BATUMI” Publishing

რამდენიმე დღეა ვცდილობ აზრები დავალაგო და ვისაუბრო წიგნზე, რომელიც ცხოვრებას ცვლის. დიახ, ეს life changing წიგნია და ის აუცილებლად უნდა წაიკითხოთ.

წიგნი მოგვითხრობს ელისის შესახებ, რომელიც არის ჰარვარდის პროფესორი ლინგვისტიკის დარგში, კითხულობს უამრავ ლექციას, ატარებს კვლევებს, არის წარმატებული პროფესიონალი, ჰყავს კარგი ოჯახი, მეუღლე და სამი შვილი და არის უბრალოდ კეთილი ადამიანი. მაგრამ ელისს მეხსიერების ჩავარდნები ეწყება. ელისს ალცჰაიმერი დაუდგინეს ადრეულ ასაკში..

ვერაფრით წარმოვიდგენ რა მოხდებოდა ან მე ან ჩემს გარშემო, ჩემი ოჯახის რომელიმე წევრს რომ ჰქონდეს ალცჰაიმერი. რა მოხდებოდა? როგორ შეიცვლებოდა ცხოვრება? რას მოვიმოქმედებდით? და რა იქნებოდა ეს ყველაფერი მე რომ დამმართნოდა? მეხსიერება, მოგონებები, ცოდნა, მთელი სამყარო ჩემს თავში გაქრებოდა, უბრალოდ დაიფერფლებოდა უკვალოდ. დამავიწყდებოდა ვინ მიყვარს, რა მომწონს, რა მიხარია, რას ვებრძვი, რა მამოძრავებს, რა მაცინებს.. ამის წარმოდგენაც კი უბრალოდ მზარავს.

თქვენ კი წარმოიდგინეთ, რა ხდება, როდესაც ეს ყველაფერი ბრწყინვალე გონების პატრონს ემართება, პროფესორს, რომელსაც თავის დარგში სიტყვა ეთქმის, რომელსაც ენდობიან. რა ხდება მის თავს, როდესაც ნელ-ნელა კარგავს ყველაფერს, რასაც მთელი ცხოვრება აშენებდა? თუმცა არ კარგავს მთავარს: თავისი შვილებისა და მეუღლის სიყვარულს. ისე, როგორც არასოდეს, შვილები გვერდში უდგანან ელისს და ეს წვრილმანი ყოველდღიური მომენტები არის ძალიან ემოციური, ცრემლების მოწმენდა ხშირად მოგიწევთ.

ამ წიგნმა მაიძულა, დავფიქრებულიყავი ჩემს ქცევაზე ოჯახში. მიუხედავად იმისა, რომ ჩემებს მსგავსი დაავადება არ აწუხებთ და იმედია, არც არასოდეს შეაწუხებთ, გადავაფასე ჩემი ყოველდღიურობა, ჩემი დამოკიდებულება ჩემი ოჯახის წევრების მიმართ. რა ცოტა დრო გვაქვს იმისთვის, რომ გამოვხატოთ ყურადღება და სიყვარული, ვიზრუნოთ ჩვენს საყვარელ ადამიანებზე.

ყველამ იცის, რომ ალცჰაიმერის დამმარცხებელი პრეპარატი თუ ოპერაცია ჯერ არ არსებობს. მაგრამ ელისი არ ეგუება – ცდილობს, იბრძვის, ვარჯიშობს, გვერდში უდგას სხვა მის მსგავსად დაავადებულ ხალხს.

მთელი წიგნი ელისის თვალით დანახული ამბებია. ელისის დაავადების პროგრესირებასთან ერთად წიგნიც ნელ-ნელა იხლართება, ხშირად ჩავარდნებია, ხშირად რაღაც ადგილები მეორდება და ნათლად ვხედავთ ელისის თვალით დანახულ ალცჰაიმერიან სამყაროს. ამისთვის ცალკე აპლოდისმენტები ეკუთვნის ლიზა ჯენოვას. ნელ-ნელა ელისის თვალით ვხედავთ, როგორ კარგავს თავდაჯერებას ამაყი და ბრწყინვალე გონების მქონე პროფესორი ძლიერი ქალი.

ცალკე მინდა ვისაუბრო ჯონზე, მეუღლეზე. არ შემიძლია, არ გავუგო მასაც. რამდენი ადამიანია ჩვენ გარშემო მზად იმისთვის, რომ მთელი თავისი ბრწყინვალე კარიერა და მომავალი დაუთმოს თავისი მეუღლის ავადმყოფობას? განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც იცის, რომ ვერ დაამარცხებს მას? მიუხედავად იმისა, რომ ამ პერსონაჟის ქცევა ხშირად ნერვებს მიშლიდა, ბოლოს მაინც ძალიან ემოციური ნაბიჯი გადადგა.

ცალკე საუბარს იმსახურებს ლიდია. შვილებიდან ყველაზე საინტერესო და ყველაზე დამოუკიდებელი, მე თუ მკითხავთ ყველაზე ძლიერიც. ელისი და ლიდია მუდმივად კამათობენ, ერთმანეთს ვერ უგებენ, თუმცა სწორედ ლიდია აღმოჩნდება ის, რომელიც ყველაზე მეტად გაუგებს დედამისს და რომელიც მუდმივად ცდილობს არავის დააჩაგვრინოს დედა, ალცჰაიმერსაც კი. ლიდია ის პერსონაჟია, რომლის ჩახუტებაც ძალიან ხშირად მოგინდებათ.

მიუხედავად იმისა, რომ ვიცი, გასპოილერებთ, არ შემიძლია, არ გავიხსენო ერთი ძალიან სევდიანი ნაწილი. წიგნის დასაწყისში ელისი მიირთმევს ნაყინს და აკვირდება, თავის ქცევას. მისმა ხელება და ორგანიზმმა ზუსტად იცის, როგორ დაატრიალოს და მიირთვას ნაყინი ისე, რომ დამდნარმა მასამ ხელი არ დაუსვაროს. ელისს ეს ფაქტი ამხიარულებს. ახარებს, რომ ბავშვობაში დასწავლილი ქცევა უკვე ინსტინქტად იქცა. წიგნის ბოლოს ელისი შეექცევა ნაყინს, ხელები კი სულ მთლად დასვრილი აქვს. ელისს ალცჰაიმერი ამარცხებს. ზუსტად ასეთი ვერაგი და დაუნდობელი დაავადებაა, რომელიც ჩვილობის დროიდან დასწავლილ ინსტინქტებსაც კი ძირს უთხრის და ხრავს.. მთელი წიგნი სავსეა ასეთი წვრილი დეტალებით, რომელიც ვითომ არაფერი, მაგრამ როგორც კი გააცნობიერებთ წაკითხულს, მაშინვე ცრემლი მოგადგებათ თვალზე.

ძნელია ემოციების გარეშე წაიკითხო და უფრო ძნელია ემოციების გარეშე ისაუბრო ელისზე. რაღაც მომენტებში ჩემდაუნებურად ვავლებდი პარალელებს კიზის წიგნთან “ყვავილები ელჯერნონისთვის”. ელისიც ბრწყინვალე გონების პატრონი ნელ-ნელა კარგავს ყველაფერს და დეგრადირდება, იქცევა დიდ ბავშვად.

ნებისმიერი ჩვენგანი შეიძლება იქცეს ელისად. ვერასოდეს გამოიცნობ, ვისთან მივა ალცჰაიმერი, რომელიც წაშლის თქვენს გონებას, რომელიც თქვენ წაგშლით. რა მოხდება მაშინ, როცა არ გეცოდინება, ვინ ხარ?

გთხოვთ, წაიკითხეთ ელისის სულისშემძვრელი ამბავი და სხვებსაც წააკითხეთ. ეს წიგნი თქვენს ცხოვრებას შეცვლის.

პ.ს. მადლობა ლიზა ჯენოვას, რომ ამ წიგნით ყველას დაანახა იმ ხალხის ტკივილი, ვინც ამ დაავადებას ებრძვის.

MiNi Library

facebook
goodreads

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s