სიზმართმჭერი

სიზმართმჭერი სტივენ კინგი

სიზმართმჭერი
ავტორი: სტივენ კინგი
გამომცემლობა: Palitra L Publishing / გამომცემლობა პალიტრა L
სერია: TOP თრილერი

თუ კარგი თრილერის წაკითხვა გინდათ, სტივენ კინგი ყოველთვის კარგი არჩევანია (ძალიან იშვიათი გამონაკლისების გარდა) და “სიზმართმჭერი” ამის კიდევ ერთი დადასტურებაა. თქვენ შეიძლება, ნანახი გქონდეთ იმავე სახელწოდების ფილმი, მაგრამ დამერწმუნეთ, ფილმსა და წიგნს შორის არის უფსკრულისხელა სხვაობა. ვერ ვხვდები, რატომ ცვლიან და ამახინჯებენ ხოლმე ნაწარმოებების შინაარსს ფილმებში. “სიზმართმჭერი” ფილმი და “სიზმართმჭერი” წიგნი, შეიძლება ითქვას, ორი, სხვადასხვა შინაარსის მქონე ნაწარმობია და სამწუხაროდ, ფილმში სიუჟეტი და დასასრული აბსოლუტურად დამახინჯებულია.

წიგნი მოგვითხრობს 4 მეგობრის შესახებ, რომლებიც ბავშვობიდან ერთად მოდიან, ერთ სკოლაში სწავლობდნენ, ერთი მოგონებები აქვთ და საგმირო საქმეებიც ერთად აქვთ ჩადენილი პატარა ქალაქ დერიში. თუმცა მათმა მეგობრბამ განსაკუთრებული ელფერი და, შეიძლება ითქვას, დანიშნულება მხოლოდ დადიტსის გადარჩენის შემდეგ შეიძინა. დადიტსი მათგან განსხვავებულია. პრინციპში, დადიტსი ყველასგან განსხვავებულია. დაგლას ქეველი, იგივე დადიტსი, დაუნის სინდრომის მქონე ბიჭუნაა, რომელიც სპეციალურ სკოლაში სწავლობს. ბივერი, ჰენრი, ჯოუნსი და პიტი დანახვისთანავე გრძნობენ, რომ დადიტსი განსაკუთრებული მოვლენაა მათ ცხოვრებაში, რომელიც არამარატო მათ ბავშვობას შესძენს შინაარსს, არამედ შეცვლის მთელს მათ ცხოვრებას. ისინი დადიტსს უფროსკლასელების შეურაცხყოფისა და დაცინივისგან დაიცავენ ცემის რისკის ფასად და იღებენ პასუხისმგებლობას, ყოველ დღე დილით სკოლამდე მიაცილონ და საღამოს სახლში მოიყვანონ. ის მათი განუყრელი ნაწილი გახდება, რომელიც სამუდამოდ შეკრავს მეგობრების წრეს. ის ინდიელების ავგაროზის ბადის ცენტრს ჰგავს, სადაც ყველა ძაფი ერთად იყრის თავს.

მეგობრები წამოიზარდნენ, მაგრამ ყოველ წელს სანადიროდ ბრუნდებიან მთაში, ბივერის ქოხში. არც ეს წელია გამონაკლისი. თუმცა მორიგ ნადირობის სეზონამდე რამდენიმე თვით ადრე ჯოუნსი ავარიაში ხვდება. სწორედ აქ იწყება მოვლენათა ჯაჭვი, რომელიც სმაუდამოდ შეცვლის მეგობრებსაც და მათ ტრადიციებსაც. ნადირობის მეორე დღეს ნათელი ხდება, რომ ქოხის გარშემო უცნაური ამბები ხდება, ცხოველების მასობრივი მიგრაცია, სამხედრო ვერტმფრენების ინტენსიური გადაფრენა და ძალიან უცნაური სტუმარი მათ ქოხში. მთის ძირში კი სახელდახელო სამხედრო ბაზა იმართება, რომლის მიზანიცაა მთაში ავარიულად დაშვებული ამოუცნობი მფრინავი ობიექტისა და დაუპატიჟებელი სტუმრების განადგურება…

ოთხი მეგობარი, ისე რომ ამას ვერ აცნობიერებენ, აღმოჩნდებიან კარანტინის ზონაში, ამბების ეპიცენტრში. ან შეიძლება ეს შეხვედრა სულაც არ იყო შემთვევითი? ისინი ხომ დადიტსის წყალობით ბავშვობიდანვე გამოირჩეოდნენ სხვებისგან. დადიტსმა ხომ მათ თავისი უნარები გადასდო.. უნარები, რომლის წყალიბითაც მეგობრებმა ბავშვობაში პატარა დაკარგული გოგონა მოძებნეს და დაუბრუნეს მშობლებს.

შეძლებენ კი ძველი მეგობრები კიდევ ერთხელ ჩაიდინონ გმირობა?
რაც უნდა მოხდეს, ყველა ხვდება, რომ ეს მათი ბოლო შეკრებაა ბივერის ქოხში..

“სიზმართმჭერი” საი-ფაი, ფენტეზი და დეტექტივია ერთსა და იმავე დროს და “ფილმივით” იკითხება. იმას ვგულისხმობ, რომ წიგნის კითხვისას მკაფიოდ ხედავ შინაარსსა და სიუჟეტებს ფილმის სცენების მსგავსად. ეს სტივენ კინგის წიგნების უდავოდ დიდი პლუსია და ალბათ, ამის დამსახურებაა, რომ მისი წიგნების დიდი ნაწილი ფილმებად იქნა ადაპტირებული. სიზმართმჭერი არის ცალკე სამყარო – ბივერის, ჯოუნსის, ჰენრის, პიტის და დადიტსის სამყარო. წიგნის კითხვისას შენც ამ სამყაროს ნაწილად გრძნობ თავს: ხან დერის ქუჩებში დგახარ და ქუჩის მეორე მხარეს ხედავ, როგორ მიაცილებენ ბიჭები დადიტსს სახლისაკენ, ხანაც ერთი პატარა ნაწილაკი ხარ რომელიმე ბიჭის თავში და მათ განცდებს ნათლად ხედავ, იქექები მოგონებებში და ცდილობ, უკეთესად გაერკვე მოვლენებში. წიგნის დასრულების მერეც კი ხშირად მიბრუნდებოდა განცდა, რომ ოთხი მეგობარი სადღაც ახლოსაა და ნათლად ვგრძნობდი იგივე აურას. სწორედ ამის გამო მიყვარს კინგის წიგნები.

ოთხივე მეგობარი თავისებურად საინტერესო და ძლიერი პერსონაჟია. დადიტსი ხომ საერთოდ განსაკუთრებულია, მაგრამ არავინ ისე ახლობლად არ მეჩვენა, როგორც ბივერი – უხამსი, ხუმარა და უბრალოდ, ძალიან მაგარი ბიჭი.
სხვა პერსონაჟებიც არანაკლებ კარგად დახატა კინგმა. ეიბ კურცი, შეშლილი სამხედრო და მონადირე, რომლისთვისაც მთავარი საქმის ბოლომდე მიყვანაა ყველა საშუალებით. ოუენ ანდერჰილი, კურცის მარჯვენა ხელი, რომელსაც ჯერ კიდევ შემორჩა ჰუმანურობის მარცვალი. და საერთოდ, კინგს ძალიან კარგად გამოსდის ადამიანების რეალური სახის ჩვენება.

განსაკუთრებული მოვლენა კი მაინც მისტერ გრეია (Mr. Gray) – უცხოპლანეტელი. ჩვენ სხვადასხვა წიგნში თუ ფილმში არაერთხელ გვინახავს, როგორ იქცევიან ადამიანები ვამპირებად, მონსტრებად, მაქციებად და სხვ. მაგრამ არსად შევხვედრივარ ამის მსგავს პასაჟს – უცხოპლანეტელი ნელ-ნელა ადამიანად იქცევა, ადამიანდება. ადამიანის ტყავში მოხვედრილი ადამიანური ბუნებისა და სისუსტეების მსხვერპლი ხდება. ძალიან საინტერესო სანახავია, როგორ გრძნობს ადრენალინის მოზღვავებას პირველად ცხოვრებაში და უფრო და უფრო მეტი უნდა, როგორ ვერ იკავებს თავს ბეკონის ჭამისგან, რომელიც პირველი გასინჯვისთანავე შეუყვარდა. არასოდეს მიფიქრია ადამიანურობაზე ასეთი კუთხით.

ცალკე აღნიშვნის ღირსია, რომ წიგნის წერა კინგმა 1999 წელს ავტოავარიაში მოყოლის შემდეგ დაიწყო, როდესაც რეაბილიტაციას გადიოდა. ალბათ, ამით აიხსნება, რომ წიგნში ადამიანურ ფიზიკურ ტკივილს საკმაოდ დიდი ადგილი უჭირავს. მოგვიანებით Rolling Stone-სთვის მიცემულ ინტერვიუში აღნიშნა, რომ წიგნი ოქსიკონტინის (Oxycontin) ზემოქმედების ქვეშ დაწერა. შეგიძლიათ, წარმოიდგინოთ რამდენად კინგისეულად გიჟური წიგნია 🙂

MiNi Library

facebook
goodreads

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s