წვრილმანების ღმერთი

%e1%83%ac%e1%83%95%e1%83%a0%e1%83%98%e1%83%9a%e1%83%9b%e1%83%90%e1%83%9c%e1%83%94%e1%83%91%e1%83%98%e1%83%a1-%e1%83%a6%e1%83%9b%e1%83%94%e1%83%a0%e1%83%97%e1%83%98-%e1%83%90%e1%83%a0%e1%83%a3%e1%83%9c

წვრილმანების ღმერთი
ვატორი: არუნდატი როი
ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა • Sulakauri Publishing

“ამიერიდან, ალბათ, ვერც ერთ სხვა ამბავს ვეღარავინ მოყვება ისე, თითქოს ქვეყნად ერთადერთი მოსაყოლი ამბავი იყოს”
[ჯონ ბერინჯერი].

სწორედ ამ ჯადოსნური სიტყვებით იწყება ერთ-ერთი ყველაზე მძაფრი და ურთერთგამომრიცხავი ემოციების გამომწვევი წიგნი. საკმაო ხანი გავიდა მას შემდეგ, რაც წიგნი წავიკითხე. რამდენჯერმე დავჯექი ამ პოსტის დასაწერად, მაგრამ არაფერი გამომივიდა. შემდეგ მივხვდი, რომ დრო უნდა გასულიყო, ეს ემოციები უნდა დაწმენდილიყო და მხოლოდ ამის შემდეგ შეიძლებოდა რამის დაწერა. იმ ემოციებისა და შეგრძნებების ნაზავში ძნელი იყო გამერჩია, საით იხრებოდა ჩემი დასკვა – მომეწონა თუ არა? გარვეული პერიოდის შემდეგ გადავიკითხე სხვა მკითხველების აზრიც და აქაც უკიდურესობებს წავაწყდი, წიგნი ან ძალიან მოეწონათ, ან პირიქით, საშინლად არ მოეწონათ. სადღაც წამიკითხავს, რომ ნაწარმოები, რომელსაც შეუძლია მკითხველის პოლარიზება და გაყოფა, უდავოდ წარმატებულია. წიგნები, რომლებიც სათავეს უდებენ დაუსრულებელ დისკუსიებსა და მხარეებს აპირისპირებენ, არ შეიძლება იყოს წარუმატებელი. რაც შემეხება მე – დროის გასვლის შემდეგ, როცა ყველა ემოცია დაღვინდა და დალაგდა, დიახ, მომეწონა ეს წიგნი.

ეს არის წიგნი იმ კანონებზე, რომლებიც ადგენენ თუ ვინ უნდა გიყვარდეს და რაოდენ თავდავიწყებით. და ეს არის წიგნი იმაზე, თუ როგორ უნდა დაარღვიო ყველა ეს კანონი. ამ წიგნს აქვს თავისი უნიკალური სტრუქტურა. კითხულობ და ხედავ, როგორ ლაგდება ყოველი სიტყვა თუ წვრილმანი დეტალი ერთ დიდ სურათში. თითქოს წვრილმანი ნაწილებია, მაგრამ ყველა დიდ მნიშვნელობას ატარებს. ამ წიგნის ყოველი მონაკვეთი არის ერთი დიდი მოზაიკის შეუცვლელი ნაწილი.

რამდენიმე სხვა მკითხველის აზრის წაკითხვამ შემიქმნა გარკვეული მოლოდინი და ჩავთვალე, რომ “წვრილმანების ღმერთი” ცალსახად სიყვარულის თემას ეხებოდა. შესაბამისად, წინასწარვე ჩამომიყალიბდა შეგრძნება, რომ ამ წიგნში კაცობრიობის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სასიყვარულო ამბავის შესახებ უნდა წამეკითხა. წიგნის დამთავრებისას ჩემი ურთიერთსაწინააღმდეგო ემოციებიც შეიძლება ამ არასწორ მოლოდინებს დავაბრალოთ. იმედია, ეს ბლოგი იგივე შეცდომისგან დაგიცავთ.

ეს წიგნი არ არის ცალსახად სიყვარულზე. მე თუ მკითხავთ, აქ ტრაგედია უფრო მეტია, ვიდრე სიყვარული. ერთი მხრივ, ესაა ისტორია აკრძალულ სიყვარულზე, რომელსაც ტრაგედიის გარდა სხვა დასასრული ვერ ექნება. მეორე პარალელური ისტორია კი სათავეს იღებს მრავალი წლის წინ მომხდარი ტრაგედიიდან და ბოლოს იფეთქებს სიყვარულად – აკრძალულ, მაგრამ მაინც უდიდეს გრძნობად. თუმცა ეს მაინც არაა ყველაფერი. სიყვარულის ამ ისტორიებს გარს აკრავს სასწაულად დეტალურად აღწერილი სამყარო, ჩუმი და ერთფეროვანი გარემო, მამაჩისა და პაპაჩის ხასიათები, ძველი და ნესტისგან გაჟივებული სახლი, გარშემო ბუნება, მდინარე, საზოგადოების კასტებად გამყოფი მკაცრი საზღვრები, ხალხის აზრი, პოლიტიკა, ბიზნესი და უამრავი წვრილმანი, რომელიც ხშირად უდიდეს როლს ასრულებს. არ შეიძლება, ეს წიგნი წაიკითხოთ და პროტესტი არ გაგიჩნდეთ, განსაკუთრებით მაშინ, როცა აღმოაჩენთ, რომ ჩვენ ქვეყანაშიც “საზოგადოებრივი აზრი” ხშირად ყველაზე დიდი მარწუხია თავისუფლების გზაზე. თუ დააკვირდებით, აღმოაჩენთ, რომ ჩვენ გარშემო არსებული “საზოგადოებაც” ცდილობს დაგვიდგინოს წესები, რომლებსაც თავისუფლების მოყვარულები ფეხქვეშ გათელავენ. ეს წიგნიც სწორედ ასეთია: გასწავლის და გაჩვენებს, როგორ უნდა გადათელო “საზოგადოების” მიერ აშენებული ღობეები და შეზღუდვები და მიიღო ის, რისკენაც ისწრაფვი..

აქ შევჩერდები. ეცადეთ, წიგნი ყოველგვარი წინასწარი განწყობის გარეშე წაიკითხოთ.

ალბათ, დრო მოვა და ამ რომანს კიდევ წავიკითხავ, როცა სხვა ასაკში ვიქნები, როცა ცხოვრება გარშემო შეიცვლება და როცა მექნება იმის მზაობა, რომ “წვრილმანების ღმერთში” სხვა ბევრი დამალული პატარა დეტალი აღმოვაჩინო და ვისიამოვნო.

ძალიან გამიხარდება, თუ გვეტყვით, თქვენ რას ფიქრობთ ამ რომანზე. რატომ მოგეწონათ? ან რატომ არ მოგეწონათ?

MiNi Library

facebook
goodreads

მდუმარე ცოლი

მდუმარე ცოლი

მდუმარე ცოლი
ავტორი: ა.ს.ა. ჰარისონი
გამომცემლობა: Palitra L Publishing / გამომცემლობა პალიტრა L
სერია: TOP თრილერი

წიგნის წაკითხვამდე თვალი მოვკარი შენიშვნას, რომ “მდუმარე ცოლი” ძალიან ჰგავდა “გაუჩინარებულ ქალს” (Gone Girl). სწორედ ამის გამო კითხვის პერიოდში მუდმივად ვცდილობდი მომეძებნა მსგავსება და მეგონა, რომ ნებისმიერ მომენტში მოხდებოდა “გაუჩინარებული ქალის” მსგავსი რამე სიტუაცია, ან სცენა, ან ტვისტი, ან ნებისმიერი სხვა რამ. საბოლოო ჯამში, მინდა, გითხრათ, ეს ორი წიგნი საერთოდ არ ჰგავს ერთმანეთს და ნუ დაუჯერებთ სხვადასხვა საიტებზე განთავსებულ ინფოს ამ მგავსების შესახებ.

“მდუმარე ცოლი” სუზან ჰარისონის პირველი და სამწუხაროდ უკანასკნელი ფსიქოლოგიური თრილერია. წიგნი 2013 წლის 25 მაისს მისი გარდაცვალებიდან დაახლოებით ერთი თვის შემდეგ გამოიცა და მალევე იქცა ბესტსელერად.

თუ თქვენ “ექშენ” თრილერები მოგწონთ, მძაფრი სიუჟტით, სისხლით, გამოძიებით, კვანძებით, ინტრიგებითა და დევნით, მაშინ ეს წიგნი თქვენთვის არაა. აქ პირველივე გვერდებზე გეუბნებიან ვინ უნდა მოკვდეს და ვინ აპირებს მკვლელობას. მიზეზსაც მეტნაკლებად ეუბნებიან მკითხველს. ბევრი თქვენგანი ალბათ ახლა ფიქრობს: აბა, რაღატომ უნდა წავიკითხოთ ეს წიგნი თუ თავიდანვე ყველაფერი ცნობილია? იმიტომ, რომ ეს ფსიქოლოგიური თრილერია. აქ მთავარი მოქმედება ადამიანების ქვეცნობიერში, გონებაში და თავში იხარშება. მნიშვნელოვანი სწორედ ის გზაა, რომელსაც ჯოდი (ცოლი) გადის მკვლელად ჩამოყალიბებამდე. ან იქნებ, ჯოდის ქვეცნობიერში ყოველთვის ცხოვრობდა მკვლელი, მაგრამ ჯოდი ამას საგულდაგულოდ მალავდა?

ჯოდი არის ცოლი, რომელსაც პრობლემები არ უყვარს. პრობლემებს არ აღიარებს. სიძნელეებს იგნორირებით პასუხობს. მისი მიდგომა არა მტვერის მოწმენდა, არამედ ხალიჩის ქვეშ ამ მტვერის დამალვაა. მისი მთავარი იარაღი დუმილი და სიმშვიდეა, რომლითაც ის ყველა გამოწვევას უმკლავდება. ქმარი ღალატობს? მერე რა, გაერთობა და მაინც ჩემთან მოვა ღამით! უამრავი ქალი ჰყავდა მის გარდა? ბოლოს ხომ ყოველთვის ჯოდისთან არის? ჯოდი კი საღამოს გემრიელ სადილსა და ოჯახურ სითბოს ახვედრებს. ჯოდის სჭირდება ვინმე, ვისზეც იზრუნებს – ეს ტოდია.. ქმარს აქვს კომფორტი, რომელზეც არცერთი ალფა მამრი არ იტყოდა უარს!

ტოდი 40-ს გადაცილებული კაცია, რომელსაც კვლავ სურს, იყოს დამპრყობელი. სურს, თავი ისევ ახალგაზრდად იგრძნოს და ამ კომპლექსს სხავადასხვა ქალთან ურთიერთობით თრგუნავს. მას ყოველთვის ეგონა, რომ მისი წყნარი და მშვიდი ცოლი ვერ ხვდებოდა მის თავაშვებულობას. თავისი ხასიათის თავისებურებებს კი მუდმივად ბავშვობის დროინდელი ფსიქოლოგიური ტრავმით ხსნიდა. საშიშია ფსიქოანალიტიკოს ცოლთან ერთ სახლში ცხოვრება და ტყუილების თქმა…

პრობლემები მაშინ იწყება, როცა ტოდი ყველანაირ ზღვარს და წითელ ხაზებს გადაკვეთს. ის საუკეთესო მეგობრის 22 წლის სტუდენტ ქალიშვილთან გააბამს რომანს და ეს გოგონა მისგან შვილს ელოდება… ამას დაემატება ისიც, რომ ჯოდი და ტოდი არაოფიციალურ ქორწინებაში იმყოფებიან და რეალურად ცოლ-ქმარი არ არიან.. ჯოდის კომფორტის ზონა ინგრევა! კარგავს ზრუნვის ობიექტს! მყუდრო სახლს, სადაც ცხოვრების ბოლო ათწლეულები გაატარა, მალე დაატოვებინებენ! მან რამე უნდა მოიმოქმედოს!
სწორედ ამ დროს ნელ-ნელა, ზანტად, მაგრამ მაინც ჯოდის ქვეცნობიერიდან ამოდის მისი მიჩქმალური, გამომწყვდეული, ბავშვობაში ტრავმირებული და დავიწყებას მიცემული მეორე “მე”.

მე, რომელსაც აქტიური თრილერები უფრო ბევრად მიზიდავს, ძალიან მომეწონა ეს წიგნი. ვერ ვიტყვი, რომ სწრაფად იკითხება, მაგრამ ეფექტი დიდი მოახდინა. ეს წიგნი განსაკუთრებით მოეწონება მათ, ვისაც ბიჰევიორისტიკაზე დაფუძნებული დეტექტივები იზიდავს, სადაც ფსიქოლოგიაში კარგად განსწავლული გამომძიებლები ადამიანების ქცევასა და ფსიქიკაზე დაკვირვებით ხსნიან დანაშაულს. სადაც პიროვნების ჩამოყალიბების პროცესი და ბავშვობა ძალიან დიდ როლს თამაშობს კრიმინალად ქცევაში და უმეტესწილად მხოლოდ გამაღიზიანებელი ფაქტორია საჭირო, რომ მათში დაბუდებულმა ტრავმირებულმა პიროვნებამ დაიწყოს აქტიური ქმედება და გამოაჩინოს თავისი ნამდვილი სახე. სიუჟეტს ფონად გასდევს “ფლეშბექები” – ჩართვები წარსულიდან – სადაც ვხედავთ ჯოდის სეანსებს მის პირად ფსიქოლოგთან. სადაც მდუმარე ცოლი, ჯერ კიდევ ახალგაზრდა სტუდენტი ჯოდი, იხსენებს თავის ბავშვობას. ერთი შეხედვით ბედნიერ ბავშვობას..

დარწმუნებული ვარ ჩვენს საზოგადოებაშიც უხვად მოიძებნებიან ქალბატონები, რომლებიც ჯოდის მსგავსად ბევრ წყენასა და ჩაგვრას იტანენ ქმრებისგან.
და ნურავის გაუჩნდება შეგრძნება, რომ ჯოდი თავის ქმარზე ნაკლებად უარყოფითი პერსონაჟია. სწორედ ისაა მიზეზი იმისა, რომ ქმარს აქვს საშუალება და ლამის უსიტყვო ნებართვა აკეთოს ის, რაც უნდა. ჯოდიმ საკუთარ თავზე და თავმოყვარეობაზე მაღლა პირადი კომფორტი და კეთილდღეობა დააყენა..

“მდუმარე ცოლი” კარგი თრილერია და დარწმუნებული ვარ, ბევრ თქვენგანს მოეწონება!

“მდუმარე ცოლზე” მოკლედ ვისაუბრეთ ასევე რადიო პალიტრის დილის ეთერშიც და შეგიძლიათ მოუსმინოთ ამ ბმულზე – რადიო პალიტრის დილის ეთერი. ძალიან კრიტიკულადაც ნუ მოუსმენთ დილის 9 საათზეა ჩართვა 😛

MiNi Library

facebook
goodreads